การอ่านเป็นรูปแบบหนึ่งของการคิดและของการพูด ชิเซโร ปลอบขวัญผู้พิการทางหูไว้ในความเรียงบทหนึ่งที่ว่าด้วยศีลธรรมโดยเขียนว่า ก็ควรจะ “หากเสียงที่เกิดขึ้นสร้างความเพลิดเพลินให้แก่การท่องปากเปล่า จดจำไว้ด้วย ว่าอย่างแรก ก่อนที่บทกวีทั้งหลายจะถูกประดิษฐ์ขึ้นมานั้น มนุษย์โลกที่มีสติปัญญามากมายนักที่มีชีวิตอย่างมีความสุข และอย่างที่สอง การอ่านบทกวีเหล่า นั้นก่อให้เกิดความสำราญที่ยิ่งใหญ่มากเสียยิ่งกว่าการได้ยินมัน” แต่คำพูดนี้เป็น แค่รางวัลปลอบใจสำหรับคนแพ้เท่านั้นเอง และมาจากนักปรัชญาที่สามารถรื่นรมย์ในเสียงจากคำที่เขียนขึ้น ออกัสตินก็เช่นเดียว กับซิเซโรที่ถือว่าการอ่านเป็นความชำนาญทางปากอย่างหนึ่ง ความชำนาญซึ่งจัดเป็นโวหารสำหรับซิเซโร แต่จัดเป็นธรรมกถาสำหรับออกัสติน จากหนังสือ #โลกในมือนักอ่าน #TheHistoryOfReading