“เงามืด ณ วันเซ”
ในห้องแห่งเงามืด ณ วันเซ เสียงสะท้อนแห่งความชั่วร้าย ประชุมสูงศักดิ์แต่ไร้หัวใจ วางแผนสังหารผู้ไร้พลัง
มือสั่งกวาดล้าง โบยบินมาผ่าน ฝันร้ายแห่งยุโรปที่ถูกผลาญ ไรน์ฮาร์ดพูดวาจาเยือกเย็น วางแผนลบเผ่าพันธุ์ยิวจนสิ้น
* เลือดไหลบนแผ่นดินอันแสนเย็นชา ก้องกังวานในประวัติศาสตร์ สิ้นสุดค่า มนุษยธรรมถูกแช่แข็งในความมืดมัว เสียงคนผู้ไร้เดียงสา ถูกกลบกลืนหาย
รถไฟมรณะวิ่งผ่านคืนวัน ขนศพไร้วิญญาณถึงปลายทาง เกตโตแออัดดังกรงขัง รอเวลาแห่งความตายใกล้มา
ปืนยิงกระสุน ก้องในทุ่งเปลี่ยว น้ำตารินหลั่งดั่งสายฝนหลั่งไหล เด็กน้อยไร้เสียงและคำบอกลา ถูกพรากจากอกแม่อย่างเย็นชา
ซ้ำ *
เมื่อความหวังสูญสิ้นในกองเถ้า โลกมืดมนสลัวไร้จุดหมาย บทเรียนนี้ต้องบอกต่อและขยาย เพื่อหยุดยั้งความโหดร้ายในวันหน้า
อย่าให้เลือดใดต้องหลั่งอีกครั้ง อย่าให้ความชังครอบงำวิญญาณ จำเหตุการณ์ ณ วันเซ เป็นนิรันดร์ เพื่อสอนโลกไม่ให้ซ้ำรอยความทรมาน
ป้อม-อัครวัฒน์ ธนันฐ์กิตติกุล 200910 ม.ค. 2568
ในห้องแห่งเงามืด ณ วันเซ เสียงสะท้อนแห่งความชั่วร้าย ประชุมสูงศักดิ์แต่ไร้หัวใจ วางแผนสังหารผู้ไร้พลัง
มือสั่งกวาดล้าง โบยบินมาผ่าน ฝันร้ายแห่งยุโรปที่ถูกผลาญ ไรน์ฮาร์ดพูดวาจาเยือกเย็น วางแผนลบเผ่าพันธุ์ยิวจนสิ้น
* เลือดไหลบนแผ่นดินอันแสนเย็นชา ก้องกังวานในประวัติศาสตร์ สิ้นสุดค่า มนุษยธรรมถูกแช่แข็งในความมืดมัว เสียงคนผู้ไร้เดียงสา ถูกกลบกลืนหาย
รถไฟมรณะวิ่งผ่านคืนวัน ขนศพไร้วิญญาณถึงปลายทาง เกตโตแออัดดังกรงขัง รอเวลาแห่งความตายใกล้มา
ปืนยิงกระสุน ก้องในทุ่งเปลี่ยว น้ำตารินหลั่งดั่งสายฝนหลั่งไหล เด็กน้อยไร้เสียงและคำบอกลา ถูกพรากจากอกแม่อย่างเย็นชา
ซ้ำ *
เมื่อความหวังสูญสิ้นในกองเถ้า โลกมืดมนสลัวไร้จุดหมาย บทเรียนนี้ต้องบอกต่อและขยาย เพื่อหยุดยั้งความโหดร้ายในวันหน้า
อย่าให้เลือดใดต้องหลั่งอีกครั้ง อย่าให้ความชังครอบงำวิญญาณ จำเหตุการณ์ ณ วันเซ เป็นนิรันดร์ เพื่อสอนโลกไม่ให้ซ้ำรอยความทรมาน
ป้อม-อัครวัฒน์ ธนันฐ์กิตติกุล 200910 ม.ค. 2568
“เงามืด ณ วันเซ”
ในห้องแห่งเงามืด ณ วันเซ เสียงสะท้อนแห่งความชั่วร้าย ประชุมสูงศักดิ์แต่ไร้หัวใจ วางแผนสังหารผู้ไร้พลัง
มือสั่งกวาดล้าง โบยบินมาผ่าน ฝันร้ายแห่งยุโรปที่ถูกผลาญ ไรน์ฮาร์ดพูดวาจาเยือกเย็น วางแผนลบเผ่าพันธุ์ยิวจนสิ้น
* เลือดไหลบนแผ่นดินอันแสนเย็นชา ก้องกังวานในประวัติศาสตร์ สิ้นสุดค่า มนุษยธรรมถูกแช่แข็งในความมืดมัว เสียงคนผู้ไร้เดียงสา ถูกกลบกลืนหาย
รถไฟมรณะวิ่งผ่านคืนวัน ขนศพไร้วิญญาณถึงปลายทาง เกตโตแออัดดังกรงขัง รอเวลาแห่งความตายใกล้มา
ปืนยิงกระสุน ก้องในทุ่งเปลี่ยว น้ำตารินหลั่งดั่งสายฝนหลั่งไหล เด็กน้อยไร้เสียงและคำบอกลา ถูกพรากจากอกแม่อย่างเย็นชา
ซ้ำ *
เมื่อความหวังสูญสิ้นในกองเถ้า โลกมืดมนสลัวไร้จุดหมาย บทเรียนนี้ต้องบอกต่อและขยาย เพื่อหยุดยั้งความโหดร้ายในวันหน้า
อย่าให้เลือดใดต้องหลั่งอีกครั้ง อย่าให้ความชังครอบงำวิญญาณ จำเหตุการณ์ ณ วันเซ เป็นนิรันดร์ เพื่อสอนโลกไม่ให้ซ้ำรอยความทรมาน
ป้อม-อัครวัฒน์ ธนันฐ์กิตติกุล 200910 ม.ค. 2568
0 ความคิดเห็น
0 การแบ่งปัน
189 มุมมอง
41
0 รีวิว